Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czosnek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czosnek. Pokaż wszystkie posty

sobota, 14 stycznia 2017

Makaron z kurczakiem, pieczarkami, suszonymi pomidorami i cukinią

Jadłam bardzo podobny makaron w knajpce włoskiej Va Piano. Oczywiście o przepis nie pytałam, wiec pewnie nie będzie identyczny, ale starałam się go odtworzyć bo bardzo mi posmakował. Następne podejście do tej pasty będzie z makaronem domowej roboty. 



Makaron z kurczakiem, pieczarkami, suszonymi pomidorami i cukinią
(2 porcje)
  • 200 g piersi z kurczaka 
  • 5 łyżek oliwy 
  • 5 pieczarek
  • ok 100 g młodej cukinii
  • ok 10 pomidorów suszonych
  • 2 ząbki czosnku
  • szczypta tajskiej chili
  • 1/2 szklanki wina
  • sól morska
  • kilka gałązek tymianku
  • 2 łyżki słonecznika
  • 2 porcje makaronu penne
do podania:
  • kilka listków bazylii do udekorowania
  • ok 2 łyżek startego sera cheddar 
  • kilka kropli oliwy z oliwek (opcjonalnie)


Mięso pokroić w 0,5-1 cm paski i wymieszać z solą morską oraz tymiankiem w misce i odstawić.  
Pomidory suszone pokroić w paski, pieczarki w cienkie plasterki, a cukinie w ok 0,5 cm kosteczkę. 
Wlać na patelnię oliwę z oliwek. Dodać chili i przeciśnięty przez praskę czosnek i smażyć ok 1 min. 
Dodać mięso na patelnie i smażyć ok 3 min na dużym ogniu. 
Dodać 1/4 szklanki wina do mięsa i smażyć dalej na dużym ogniu ok 2 min. 
Następnie dodać do patelni z mięsem pomidory suszone oraz pieczarki i smażyć dalej ok 5-7 min, w międzyczasie podlać resztą wina i dodać słonecznik.
Na koniec dodać cukinię i smażyć całość jeszcze przez ok 2 min.
Makaron serwować posypany serem cheddar i udekorowany świeżą bazylią. Można skropić oliwą z oliwek.




niedziela, 13 listopada 2016

Casserole z bakłażana z pomidorami i kozim serem

Zaległe casserole z bakłażana, to przepis który przeleżał kilka dobrych tygodni w archiwum. Cudowne wspomnienie cieplutkiego słoneczka z Krety. Danie znalazłam w książce, którą kupiłam w wiosce Kritsa na Krecie. Podobno autorka Myrsini Lambraki jest miejscową gwiazdą kulinarną. Z ogromną przyjmnością obrabiałam dziś zdjęcie do tego przepisu i wspominałam sobie ten zapach lata, tym bardziej że spadł już pierwszy śnieg a ja wtedy jeszcze cieszyłam się kreteńską opalenizną. Kuchnia kreteńska jest jedną z najzdrowszych kuchni świata. Kreteńczycy nie używają prawie wcale do gotowania tłuszczy zwierzęcych, podstawa jest natomiast płynne złoto czyli oliwa. To co mnie zaskoczyło na Krecie to bogactwo serów i to nie byle jakich. Oczywiście królową greckich serów jest feta, którą zna prawie każdy. Kreteńczycy kochają też grawierę. Ten twardy ser owczy, czasami z domieszką koziego z charakterystyczną żółtą skórką kreteńczycy lubią wcinać z miodem :), a miód na Krecie nie inny jak tymiankowy. Bardziej twardszy i ostrzejszy w smaku od grawiery jest kefalotyri, który produkowany jest z mleka owczego, koziego lub mieszanki obu. Z kefalotyri Kreteńczycy przyrządzają bardzo popularną i jedną z moich ulubionych przystawkę saganaki cheese, czyli nic innego jak ser obsmażony w panierce. Poza tym popularny jest też pyszny i delikatny twarogowy ser owczy anthotyro. Delikatna i kwaśna myzithra, malaka przypominająca włoską mozarellę, domowy przechowywany w oliwie ser tyrozouli i staka, dość rzadki dodatek nabiałowy wytwarzany przy okazji wyrobu masła. Ciekawym serem jest też pictogalo. Ten delikatny i kremowy ser jest produkowany tylko w rejonie Chani na Krecie. 
Ostanio dużo gotuje w godzinach, gdy słońce już zachodzi (już pomijam fakt że mam wrażenie że cały czas jest ciemno, a ja jestem stworzeniem na baterie słoneczne), dlatego też robię mniej zdjęć i mniej publikuję, ale obiecuję się poprawić ;-). Tymczasem zapraszam na pyszną i bardzo prostą zapiekankę. 




Casserole z bakłażana z pomidorami i kozim serem 
(2 porcje)
  • 2 bakłażany (wielkości dłoni)
  • 3 średnie pomidory
  • 2 małe cebule
  • 5 ząbków czosnku
  • 40 g sera koziego
  • sól
  • pieprz


Bakłażany przekroić na pół i wydrążyć w nich łódeczki łyżeczką. 
Umieścić łódeczki w osolonej wodzie, trzymać ok pół godziny , aby oddały goryczkę. 
W tym czasie sparzyć i obrać ze skórki pomidory a następnie je zblendować. 
Pomidory można doprawiamy szczyptą soli i jednym ząbkiem czosnku. 
Posiekać w drobną kostkę cebulę. 
Do garnka nadającego się do zapiekania w piekarniku rozgrzać 4 łyżki oliwy i podsmażać połowę pokrojonej cebuli, przez 5 min na średnim ogniu, doprawić solą.
Łódeczki wyjąć z wody, dokładnie wytrzeć, doprawić solą i pieprzem. 
Ułożyć 2/3 sera  pokrojonego w grube plastry na dnie łódeczek.   
Pozostały czosnek przecisnąć przez praskę i umieścić w łódeczkach, dodać surową posiekaną cebulę do łódeczek i zalać wszystkie pomidorowym puree. 
Ułożyć łódeczki w garnku z podsmażoną cebulą, doprawić pieprzem i wlać szklankę wody. 
Garnek wstawić do nagrzanego do 170 C piekarnika i zapiekać ok 1,5 h. 
Udekorować danie resztą sera, startym na tarce. 



                         

piątek, 5 sierpnia 2016

Zupa Pho Bo

Dzisiaj będzie o wietnamskiej zupie. Nie jest to zwykła zupa, jest to kultowe danie, które popularne jest w całym Wietnamie. Zupę tą można jeść na śniadanie, obiad lub kolację. Uwaga niektórzy porównują ją do kochanki, gdyby ją mieć codziennie to szybko by się znudziła, podczas gdy ryż jest jak dobra żona i można go jeść codziennie ;-).  Zupa ta uwiodła mnie jeszcze zanim udałam się do Azji. Jakiś czas temu namiętnie produkowała ją jedna z sieciówek z azjatyckim jedzeniem, i właśnie tam zjadłam ją pierwszy raz, nie wiedząc nawet że nazywa się zupą Pho. 
        Zupa Pho może występować w dwóch wariantach: z wołowiną, czyli Pho Bo lub z kuczakiem, czyli Pho Ga. Nisamowicie pachnący rosół z dodatkiem opalonego imbiru i cebuli, do tego przyprawy prażone na patelni, makaron ryżowy, mięso, dymka, kiełki fasoli i kolendra. Skropione to wszystko sokiem z limonki, doprawione sosem rybnym, sojowym i specjalnym czosnkiem marynowanym w occie. Można powiedzieć, ze każdy kucharz ma swój sposób na zupę pho, ale bogaty i intensywny smak bulionu można uzyskac tylko dzięki kościom wołowym.  Nie wiem czy jest ktoś, kto był w Wietnamie kto nie próbował tego specjału, a jeśli próbował z pewnością będzie usatysfakcjonowany moją wersją. Można powiedzieć, że jest trochę jak kwaśna pho chua, z uwagi na to że lubię ją doprawiać czosnkiem w occie.  Pomimo tego, że Wietnam, jest krajem z ponad 3500 letnią historią to tak bardzo popularna zupa została wymyślona na początku XX wieku. W Polsce zupa Pho stała się popularna dzięki stolicy, bo tam właśnie swego czasu przebywała największa ilość ludności wietnamskiej. Polacy rozkochali się z tym daniu dzięki budkom na Stadionie Dziesięciolecia, a po zamknięciu Stadionu a tym samym najlepszej budki z zupą Pho, jej wielbiciele byli wręcz załamani ;-). Dlatego też nie dziwi mnie werdykt Michelin a propo budki z makaronem i ryżem w Singapurze, gdzie dania kosztują kilka złotych. Serdecznie gratuluję kucharzowi i życzę mu wspaniałeś restauracji. Kuchnia azjatycka broni się smakiem bez wykwintnych składników i metod jak z pracowni chemicznej.
        Zupie Pho towarzyszy specjalny rytułał jej spożywania. Otóż je się ją pałeczkami, wyławiając z niej makaron, mięso i dodatki, a rosół wypija się wprost z miski. Ja preferuję używanie pałeczek i łyżki ;-). To że używa się pałeczek wcale mnie nie dziwi bo łyżką dość trudno wyłowić długie nitki makaronu. Smacznego :)


Zupa Pho Bo
(ok 5 porcji)
  • 1,5 kg mięsa wołowego z kością
  • ok 300 g wołowiny na steka
  • 8 cm korzeń imbiru
  • 1,5 cebuli
  • 2 szalotki
  • 5 gwiazd anyżu
  • 1 łyżeczka nasion kolendry
  • 4 goździki
  • 2 ziarna czarnego kardamonu
  • 1 laska cynamonu
  • 4 ząbki czosnku w całości w łupinach
  •  bryłka (ok 40 g) cukru palmowego
  • 1 limonka
  • 4 łyżki sosu rybnego
  • 1 pęczek dymki
  • 300 g kiełków fasoli mung
  • 400 g (ok 2 paczek) makaronu ryżowego 
  • 3 łyżki octu ryżowego do zakwaszenia wody do gotowania makaronu
  • sól
do podania:
  • 1 limonka pokrojona na ćwiartki
  • sos sojowy jasny
  • czosnek w occie :4 zabki czonsku, 3 papryczki chili (opcjonalnie), 3 łyżki sosu rybnego, 1 łyżka brązowego cukru, 3 łyzki octu ryżowego, 150 ml wody

Zagotować w garnku wodę , włożyć mięso z kośćmi do garnka  i gotować przez 10 min. Opłukać mięso w zimnej wodzie i oczyscić z szumowin.  Przełożyć oczyszczoną z szumowin wołowinę z kościmi do wysokiego garnka z zimną wodą (ok 3 litrów). 
Cebulę obrać przekroić na pół, szalotki obrać ale pozostawić w całości, imbir przekroić wzdłuż. Następnie opalać cebulę, szalotkę i imbir nad palnikiem, tak aby były lekko czarne. Warzywa dodać do garnka z wodą i mięsem, dodać  rozgniecione ząbki czosnku w łupinach oraz 2,5 łyżki soli. 
Wywar gotować min 3 h. 
Na dwie godziny przed końcem gotowania dodać uprażone na patelni nasiona kolendry, kardamon, cynamon,  anyż i goździki. Zupę doprawić sosem rybnym, cukrem palmowym oraz sokiem z jednej limonki. Gotowy bulion przecedzić.  
Wołowinę pokroić bardzo ostrym nożem w cienkie plasterki (ok 2 mm). Można uprzednio ją zmrozic przez ok 30-45 min w zamrażalniku, aby łatwiej się kroiło. Plasterki można rozbić jeszcze na desce tłuczkiem. 
Posiekać dymkę. 
Zalać wrzątkiem kiełki fasoli i trzymać przez 5 min, następnie odcedzić. 
W miedzyczasie przygotować makaron ryżowy zgodnie z przepisem na opakowaniu. Makaron gotować w zakwaszonej octem ryżowym i posolonej wodzie. Odcedzać makaron bez przelewania zimną wodą, aby był bardzo gorący przed nałożeniem do miski. 
Gorący makaron nałożyć do misek i posypać posiekaną dymką. Ułożyć na makaronie plasterki wołowiny i zalać mięso wrzącym bulionem.  Talerze udekorować obficie kolendrą.

Doprawić zupę do smaku sosem sojowym, sokiem z limonki, chili, czosnkiem w occie. 


Przepis na czosnek w occie: 
Wodę zagotowujemy, dodajemy pokrojony w cienkie plasterki czosnek, cukier brązowy, sos rybny i od razu zdejmujemy z palnika. 
Przelewamy do naczynia, dodajemy pokrojone w paseczki papryczki chilli, oraz  ocet. 


poniedziałek, 4 lipca 2016

Kurczak Kung Pao

 Kurczak kung pao, czy jak kto woli gongbao to tradycyjne danie kuchni syczuańskiej. Ten kto śledzi moje przepisy doskonale wie, że dość często są one mixem kulturowym, a jeśli nawet robię coś tradycyjnego to często dodaję tam swoje trzy grosze. I tak też jest tym razem. W zasadzie nie było to dość trudne bo nie dokopałam się do żadnej oryginalnej receptury, można powiedzieć że każdy kucharz robi trochę na swój sposób kurczaka gongbao. Podstawą tego dania jest pieprz syczuański, który ma cytrusowy posmak. Jak sama nazwa wskazuje pochodzi z prowincji Szechuan w Chinach i jest ściśle związany z potrawami z tego regionu, gdzie jada się ostrzejsze dania niż w całej reszcie Chin. Pieprz syczuański wykazuje pewne podobieństwa do czarnego pieprzu, ale nie należy do jego rodziny. Do kulinariów używa się zewnętrznych łupinek suszonych jagód drzewa żołtodrzewu pieprzowego z odmiany wschodniej. W Japonii z drewna tej rośliny wyrabiane są fajki ale także moździerze, które nadają składnikom w nim ucieranym specyficznego smaku. Ja pieprzu syczuańskiego nie mam, ale można użyć do tego dania czarnego pieprzu , albo pieprzu caynne. Ostrość należy regulować według własnych upodobań. Nazwa gongbao pochodzi od tytułu honorowego używanego przez gubernatora Syczuanu Dinga Baozhen. To jemu przypisuje się też wymyślenie tego dania, choć legendy podają też inną wersję, że podpatrzył sposób przyrządzania w domu człowieka, który niegdyś uratował mu życie. Jedno jest pewne mój kurczak gongbao z pewnością nie jest oryginalną receptura :), choćby dlatego że dodałam do niego sos hoisin, który jest stosowany popularnie w kuchni kantońskiej.



Kurczak Kung Pao
(4 porcje) 
  • 300 g piersi kurczaka
  • 1 cukinia
  • 1 papryka czerwona
  • ok 5 papryczek chilli
  • 1/2 szklanki niesolonych orzeszków ziemnych
  • 4 cebulki dymki
  • 2 ząbki czosnku
  • 3 cm imbiru
  • 2 łyżki oleju sezamowego
  • 1 łyżka mąki ryżowej
marynata:
  • 2 łyżeczki ciemnego sosu sojowego
  • 2 łyżeczki octu winnego
sos:
  • 2 łyżki jasnego sosu sojowego
  • 1 czubata łyżka sosu hoisin
  • 3 łyżki octu winnego
  • 2 łyżeczki maki ryżowej
  • 3 łyżeczki cukru
  • 1 płaska łyżeczka czarnego pieprzu
Wymieszać składniki sosu i odstawić. 
Kurczaka pokroić w kostkę i wymieszać z marynatą, odstawić na min 15 min. 
Imbir i czosnek obrać i posiekać a paprykę i cukinię pokroić w kostkę. Cebulę posiekać w drobną kostęczkę. 
Wlać do woka łyżkę oleju sezamowego i smażyć na rozgrzanym woku energicznie mieszakąc kurczaka przez ok 3 min. Kurczaka przełożyć do miski i wymieszać z mąką ryżową. 
Do woka wlać pozostały olej i smażyć papryczki czyli, aż zaczną ciemnieć, następnie przełożyć je do miski. 
Do woka dodać imbir i czosnek, paprykę i cukinię. Smażyć warzywa ok 3 min , mieszając.  
Wlać do woka przygotowany wcześniej sos i zagotować. Dodać natychmiast połowę dymki , orzeszki, papryczki chili i kurczaka. Całość wymieszać i smażyć jeszcze ok 2 min.  
Na koniec posypać pozostałą cebulką.




wtorek, 7 czerwca 2016

Roladki z kurczaka ze szparagami, suszonymi pomidorami i bazylią

Na stronie facbookowej "Wydarzeń kulinarnych" napisano "spieszmy się przygotowywać szparagi, tak szybko odchodzą".  No więc... proszę bardzo :). Tak właściwie to będzie kurczak ze szparagami i cudownie słodko-kwaśnymi suszonymi pomidorami domowej roboty, którymi wszyscy się zachwycają. Można je podawać z sosem tzatziki. Jest to wersja mniej wykwintna, proponuję ją zatem na grilla. A już jutro na blogu będzie można znaleźć roladki z kurczaka z cebulką, szparagami w sosie holenderskim z prażonymi migdałami, które idealnie będą nadawać się na uroczystą kolację.  Zapraszam :)



Roladki z kurczaka ze szparagami, suszonymi pomidorami bazylią
(3-5 porcji, ok 15 roladek)
  • 600 g piersi z kurczaka
  • ok 1 kg szparagów
  • sól himalajska 
  • ok 15 suszonych pomidorów 
  • ok 15 łodyżek szczypioru do wiązania roladek
marynata:
  • 3 łyżeczki octu winnego cherry (lub balsamicznego)
  • 2 łyżeczki miodu
  • 1 łyżeczka sosu worcester
  • 2 łyżeczki musztardy
  • 2 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę 
  • 1 łyżeczka papryki
  • 1 łyżeczka soli 
  • garść bazylii
sos:
  • 400 g jogurtu naturalnego
  • 1 ogórek
  • 2 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę
  • sól
  • pieprz

Pierś z kurczaka pokroić na 15 ok  0,5 cm plastrów.
Wymieszać składniki marynaty, dodać do niej posiekaną bazylię. Obtoczyć dokładnie marynatą plastry kurczaka i odstawić na ok pół godziny. 
Ułożyć na desce gałązkę szczypioru, na nią położyć plaster kurczaka, następnie suszonego pomidora i ok 3 szparagów, całość zawinąć w roladkę i zawiązać szczypiorkiem i oprószyć całość solą himalajską. Postąpić w ten sam sposób ze wszystkim plastrami kurczaka. 
Smażyć roladki ok 5 min z każdej strony na patelni grillowej lub w piekarniku w temp. ok 180 (z funkcją opiekania), aż do zrumienienia się kurczaka lub w grillu elektrycznym przez ok 5 min. 
W czasie pieczenia się roladek przygotowujemy sos. Jogurt mieszamy z posiekanym w kostkę ogórkiem, czosnkiem, solą i pieprzem.
Ciepłe roladki serwujemy z sosem, można je udekorować listkami bazylii.













czwartek, 26 listopada 2015

Krewetki na maśle z czosnkiem i pietruszką

Nie wiem czy znajdę usprawiedliwienie na to, że tak długo nic nie publikowałam... Czasami tak jest, że skończą nam się pomysły do gotowania nowych dań, a te stare tak dobrze się sprawdzają, że nie ma miejsca w zołądku na robienia nowych (podtrzymuje,że wszystkie dania które są fotografowane zjadamy!). Czasami dzieje się też tak, że te nowe nie są na tyle idealne, aby zaśmiecać Wam nimi głowę. Wracam z nowym zapałem, mam nadzieje że w końcu nadejdą słoneczne dni, choćby mrożne, tak aby zdjęcia potraw wygladały jeszcze bardziej apetycznie. Dzisiaj jeden z moich ulubionych sposobów na krewetki. Porcja niby na dwie osoby, ale są tak dobre że potrafię bez problemu zjeść całość :). 



Krewetki na maśle z czosnkiem i pietruszką 
(1-2 porcje)


  • 450 g krewetek tygrysich
  • 60 g masła
  • 2 łyżki oliwy
  • 2 łyżeczki cukru
  • 70 ml białego półwytrawnego wina 
  • kilka gałązek pietruszki
  • 1 płaska łyżka czosnku niedźwiedziego
  • 4 ząbki czosnku
  • kawałek papryczki chilli
  • 1/4 cytryny
  • sól

Krewetki rozmrażamy w cieplej wodzie przez ok 15 min, jeśli mamy świeże pomijamy ten etap. 
Obrywamy listki z gałązek pietruszki a następnie je siekamy oraz obieramy czosnek. 
Na patelni klarujemy połowe masła z oliwą i dodajemy przecisniety przez praskę czosnek oraz posiekane chilli. Smażymy ok. 30 sek. 
Wkładamy na patelnię krewetki, smażymy je przez 1 min i wlewamy wino wymieszane z cukrem. Zwiększamy ogień, aby alkohol odparował i smażymy ok 1,5 minuty a następnie obracamy krewetki na druga strone i doprawiamy solą. Smazymy je jeszcze ok 1 min i dodajemy reszte masła, pietruszkę i czosnek niedźwiedzi. 
Doprawiamy całość cytryną i smażymy jeszcze przez chwile, aż maslo sie calkowicie rozupusci. 
Podajemy natychmiast z ciepłymi grzankami czosnkowymi

wtorek, 14 lipca 2015

Orientalne skrzydełka ala Gordon Ramsay

Kto lubi skrzydełka? Ja!!!! Dzisiaj wersja mojego ukochanego Gordona. To jedyna medialna prawdziwa gwiazda kulinarna, która na prawdę potrafi gotować. Zachwycałam się już nie raz jego przepisami i dzisiaj będzie kolejny. Nie bez powodu wybrałam akurat ten. Przypomina mi on o Azji. Ewidentnie da się wyczuć, że Gordon inspirował się kuchnią dalekiego wschodu komponując marynatę do tych skrzydełek. Są pyszne :). Przepis jest lekko zmodyfikowany, dodałam do niego sos sojowy i pieprz kolorowy. 




Orientalne skrzydełka ala Gordon Ramsay
(2 porcje)
  • 12 skrzydełek kurzych
  • 5 łyżek pasty z tamaryndowca
  • 2 łyżki oleju
  • 2 łyżki cukru palmowego
  • 2 ząbki czosnku
  • 1/2 łyżeczki platków chilli
  • 2 łyżki sosu rybnego
  • 1 łyżka sosu sojowego
  • sól
  • pieprz kolorowy

Skrzydełka umyć i osuszyć ręcznikiem kuchennym. 
Wymieszać pastę z tamaryndowca z olejem, cukrem palmowym (jeśli jest w bryłkach najpierw go rozbić w moździeżu), przeciśnietym przez praskę czosnkiem, chilli, sosem rybnym, sosem sojowym oraz doprawiamy solą i pieprzem do smaku. 
Dodać skrzydełka do marynaty i wymieszać tak aby otoczyła dokładnie wszystkie kawałki.Odstawić na min 1 h, u mnie marynowały się dobę. 
Nagrzewamy piekarnik do 180 C i pieczemy skrzydełka w brytfance przez ok 40 min w trybie opiekania. Co 10 min obracamy skrzydełka na drugą stronę i polewamy marynatą ze spodu brytfanki. 



wtorek, 26 sierpnia 2014

Orientalna wątróbka z cukinią i ziemniakami

Od czasu gdy zaczełam odkrywać tajską kuchnię cały czas chodzą za mną orientalne smaki. Wynikiem tego jest dzisiejsze danie. Dość niecodzienne połączenie, ale eksperyment na prawdę się udał i było przepyszne. Uwielbiam takie połączenia smaków :).


Orientalna wątróbka z cukinią i ziemniakami
(4 porcje)

  • 200 g wątróbki
  • 1 młoda cukinia
  • 2 szalotki
  • 1 por
  • 3 goździki
  • kawałek kory cynamonu
  • 3 ziarna czarnego kardamonu
  • 1 ząbek czosnku
  • 4 ziemniaki
  • 1 łyżka masła
  • 4 łyżki oleju
  • 4 ziemniaki
  • garść świeżej bazylii


Sklarować masło, dodać oliwę, rozgrzać mocno i wrzucić karadamon, goździki i cynamon. Smażyć ok 5 min, aż przyprawy zaczną wydzielać silny zapach. 
 
Na osobnej patelni rozgrzać 2 łyżki oleju i wrzucić obrane ziemniaki pokrojone w ćwiartki, doprawić solą i smażyć ok 5 min, odstawić. 
Dodać do patelni z przyprawami posiekaną szalotkę z czosnkiem przeciśniętym przez praskę, smazyć 1 min. 
Następnie dodać do cebuli pora, smażyć 2-3 min na średnim ogniu.  
Dodać ziemniaki i smażyć na małym ogniu przez 10 min.  
Po tym czasie dodać cukinię wymieszać zwiększyć troszkę ogień i smazyć 3 min. 
Wlać pomidory z puszki i mleko kokosowe, wymieszać i doprawić 1 łyżką cukru. Gotować na średnim ogniu  ok 20 min, aż ziemniaki i cukinia będą prawie miękkie.  
Doprawić 1 łyżką soku z cytryny i jedną łyżką cukru pod koniec gotowania, a następnie dodać posoloną wątróbkę i dusić na średnim ogniu pod przykryciem ok 10 min.  
Na ok. 5 min przed końcem duszenia dodać 10 pomidorków koktailowych. Danie podawać udekorowane świeżą bazylią.


piątek, 11 lipca 2014

Tajska zupa galangalowa z wołowiną i makaronem

Dzisiaj kolejna pyszna zupa. Tym razem aromatyczny kawaskowy bulion aromatyzowany cynamonem i galangalem z cienkimi paseczkami miękkiej wołowiny i jędrnymi kiełkami fasoli. Galangal jest tropikalną rośliną, która osiąga wysokość około 2 metrów. Ma długie i szerokie, blade liście, zielonkawo-białe kwiaty i owoce, które wyglądają jak czerwone jagody. W gastronomi używane jest kłącze rosnące pod ziemią, które przypomina wyglądem kłącze imbiru i ma imbirowo-pieprzowy smak. Mnie się wydaje, że pachnie trochę lasem. Przyprawa ta jest bardzo powszechnie używana w kuchni tajskiej do zup i curry. Gdzieś wyczytałam, że ma właściwości zdrowotne a nawet psychoaktywne, stymulujące i rozjaśniające umysł oraz niwelujące poczucie zmęczenia, choć niektórzy nazywali to bradziej uczuciem relaksu. Nie zauważyłam takich rewelacji, ale może trzeba spożyć większą ilość, żeby umysł się rozjaśnił ;-). Ta tajemnicza przyprawa ma też właściwości antynowotworowe- osłabia komórki rakowe, jednocześnie wzmacniając właściwości obronne organizmu, przec co podwójnie wspomaga skuteczność terapii farmakologicznej. Galangal pomaga także w problemach żołądkowych i wzmacnia odporność. Trudno sobie wyobrazić kuchnię tajską bez tej przyprawy,  ale niestety u nas nie jest obecnie tak popularna i nie można znaleźć jej na straganach a jedynie w specjalistycznych sklepach z egzotycznymi przyprawami. Galangal pierwszy raz pojawił się na naszych terenach już w średniowieczu i trafił tu do nas za sprawą Tatarów, którzy dodawali go do herbaty, był używany wtedy jako przyprawa do rozmaitych nalewek.Co ciekawe pomimo tego że galangal nie jest zbytnio znany w Polsce to niewiele osób wie, że jest składnikiem jednej z najbardziej popularnych polskich wódek - Żołądkowej gorzkiej :).


Tajska zupa galangalowa z wołowiną i makaronem*

(4 porcje )

  • 2 szklanki bulionu wołowego
  • 1 duża dymka, posiekana
  • 1 cm galangala, rozgniecionego
  • 1 kawałek kory cynamonu
  • 115 g makaronu ryżowego (wstążki)
  • 2 łyżki oleju słonecznikowego
  • 120 g wołowiny dobrej jakości, pokrojonej w cienkie paseczki
  • 2 ząbki czosnku, rozgniecionego
  • 1 łyżka sosu rybnego
  • 1 łyżka ciemnego sosu sojowego
  • 1 łyżka soku z cytryny
  • 1 łyżka soku z limonki
  • świeżo zmielony czarny pieprz
  • 60 g kiełków fasoli
  • 1 mała papryczka chilli, pokrojona w cienkie paseczki
  • kilka listków kolendry do dekoracji

Wlej bulion do rondla i dodaj połowę posiekanej dymki, galangal i cynamon. Zagotuj, zmniejsz ogień  i gotuj jeszcze 20 min pod przykryciem. Po tym czasie wyjmij cynamon i galangal.
Przygotuj makaron ryżowy zgodnie z przepisem na opakowaniu i odstaw go na bok.
Rozgrzej olej na patelni, podsmaż wołowinę z czosnkiem, aż mięso zmieni kolor. Włóż je do bulionu, dopraw sosem rybnym i sojowym, sokiem z cytryny i limonki oraz pieprzem. Doprowadź do wrzenia, a następnie gotuj na wolnym ogniu jeszcze 5 min. Spróbuj i dopraw, jeśli potrzeba.
 Na 2 min przed końcem gotowania dodaj kiełki fasoli.
Rozdziel makaron i wołowinę do małych miseczek i zalej gorącą zupą. Udekoruj resztą dymki, listkami kolendry i papryczką chilli pokrojoną w cieniutkie paseczki

*przepis z książki "Kuchnia tajska- to proste" S. Morris





wtorek, 6 maja 2014

Pieczona kapusta z pomidorami w sosie czosnkowo-imbirowym

Dzisiaj ciąg dalszy szaleństw kulinarnych z młodą kapustą. Gdyby wszystkie dania wegetariańskie smakowały tak jak pieczona kapusta z pomidorami, która powstała dzisiaj w mojej kuchni to wcale nie brakowałby mi mięsa. 




Pieczona kapusta z pomidorami
(3 porcje)
  • 1 główka kapusty (najlepiej młodej)
  • 400 g pomidorów krojonych z puszki
  • sól
  • pieprz
  • 1 łyżeczka papryki słodkiej
  • 5 dużych ząbków czosnku
  • kilka listków świeżej bazylii
  • 1 łyżeczka cukru pudru
  • 2 łyżeczki ziół prowansalskich
  • olej 
  • 150 g śmietany lub jogurtu
  •  kawałek świeżego imbiru
  • 80 g serka naturalnego do smarowania (opcjonalnie)

Obieramy kapustę z wierzchnich liści i kroimy ją w plastry o grubości ok 2-3 cm. Wykładamy blachę papierem do pieczenia, wylewamy łyżkę oleju i rozprowadzamy go na całej powierzchni papieru. Układamy kapustę na papierze polewamy równomiernie olejem ok 1-2 łyżeczki na jeden plaster, nacieramy wszystkie plastry 2 ząbkami czosnku przeciśniętymi przez praskę i oprószamy papryką, solą i pieprzem. Wykładamy na każdy plaster  pomidory z puszki. Smarujemy warstwę pomidorów 2 ząbkami czosnku przeciśniętymi przez praskę, posypujemy całość cukrem pudrem, doprawiamy solą oraz ziołami prowansalskimi i porwaną na kawałki świeżą bazylią. Całość wstawiamy do nagrzanego do 170 C piekarnika i pieczemy ok 40 min , do miękkości kapusty. W tym czasie mieszamy śmietanę lub gęsty jogurt z pozostałym czosnkiem przeciśniętym przez praskę oraz z imbirem obranym ze skórki i startym na tarce. Doprawiamy sos solą i wstawiamy do lodówki. Upieczoną kapustę podajemy razem z sosem i kawałkami serka naturalnego. 
Piknik majowy

poniedziałek, 28 kwietnia 2014

Tarta ala caprese

Wiosna rozgościla się w naszych stronach a z nią przyszła chętka na warzywne tarty, które można jeść na ciepło (tak smakują mi najbardziej), ale  mogą być też serwowane na zimno np. na majówkowym pikniku. Uwielbiam to zestawienie smaków, grillowana cukinia, słodkie pomidory, mozzarella w balsamicznej kąpieli, a wszystko pachnące bazylią i czosnkiem. Pycha!
 
Tarta ala caprese
(forma ok 30 cm)
  • 1 opakowanie ciasta francuskiego
  • 3 jajka
  • 2 łyżki śmietany 18 %
  • 50 ml śmietany kremówki
  • 2 ząbki czosnku
  • 250 g sera mozzarella
  • sól morska
  • 450 g słodkich pomidorów średniej wielkości
  • 1 młoda cukinia
  • 3 łyżki octu blasmicznego
  • ok 2 łyżek kremu balsamicznego
  • garść świeżej bazylii
  • szczypta ziół prowansalskich
Rozgrzać piekarnik do 180 C. Pokrojoną w 0,5 cm plastry cukinię posypać ziołami prowansalskimi i ułożyć na żerdziach, wstawić do nagrzanego piekarnika i piec ok 30 min. W tym czasie wymieszać jajka ze śmietaną i przeciśniętym przez praskę czosnkiem, doprawić całość solą morską. Pomidory pokroić w 0,5 cm plastry i oprószyć cukrem pudrem i solą morską. Mozzarellę pokroić w plasterki i dokładnie obtoczyć w occie balsamicznym. 
Wjąć cukienię z piekarnika o doprawić delikatnie solą.  Formę z ciastem francuskim wstawić do nagrzanego do 180 C piekarnika i zapiekać  ok 10 min. Po tym czasie wyjąć z piekarnika ciasto i wlać do niego masę jajeczną a następnie ułożyć naprzemiennie plastry pomidorów, cukinii i mozarelli. Między plastry pomidora i mozarelli wkładać listki bazyli, polać całość  kremem balsamicznym. Tartę piec ok 35 min w piekarniku nagrzanym do 180 C. Tartę podawać udekorowaną świeżą bazylią i kremem balsamicznym. 

wtorek, 22 kwietnia 2014

Krewetki w sosie pomidorowym

Do wczoraj wydawało mi się, że moim faworytem są krewetki w sosie śmietanowym ale teraz się już pogubiłam. Ośmielam się obwieścić światu, że to są prawdopodobnie najlepsze krewetki w sosie pomidorowym, a już na pewno są najlepsze z pośród tych, które jadłam w swoim życiu. Robiłam trzy wersje tego dania w ostatnim czasie i do gustu najbardziej przypadła mi ostatnia i tą właśnie Wam dzisiaj zaprezentuję. Najłatwiej dostępnym produktem na rynku polskim są oczywiście krewetki już obrane, poddane wstępnej obróbce termicznej (są lekko różowe, te super świeże są szare!), które można dostać w większości delikatesów i takich będziemy dzisiaj używać. 



Krewetki w sosie pomidorowym
(2 porcje)

  • 330 g krewetek tygrysich
  • 25 g masła
  • 2 łyżki oliwy
  • 1 cebula
  • 1 papryka
  • 3 ząbki czosnku
  • 1 łyżeczka soku z cytryny
  • kawałek suszonej chilli
  • 120 g koncentratu pomidorowego 30%
  • 150 ml soku pomidorowego
  • 100 ml kremówki 30%
  •  4 łyżki mirin (można zastąpić innym białym bardzo słodkim winem)
  • 80 g cebulek marynowanych
  • sól
  • pieprz
  • garść świeżej bazylii
  • 2 nieduże garści ulubionego makaronu, np. świderki
grzanki czosnkowe:
  • 3 kajzerki lub bagietka
  • 50 g masła
  • 1 łyżeczka ziół prowansalskich
  • 1 ząbek czosnku


Rozmrozić krewetki, opłukać i osuszyć a następnie natrzeć jednym ząbkiem czosnku przeciśniętym przez praskę, oprószyć solą, skropić sokiem z cytryny i odstawić na 15 min. Na patelni roztopić 25 g masła i 2 łyżki oliwy. Dodać drobno pocięty kawałek suszonej papryczki chilli, smażyć ok 30 sekund i dodać przeciśnięty przez praskę czosnek, smażyć ok 15 sekund a następnie dodać pokrojoną w drobną kostkę cebulę i paprykę czerwoną. Smażyć całość ok 1 minuty wlać 4 łyżki mirin i smażyć na dość dużym ogniu ok 4 min, aż odparuje część wina. Dodać koncentrat i sok pomidorowy doprawić solą i pieprzem, wymieszać a następnie dodać peklowane cebulki i gotować na małym ogniu przez 10 min. 
W tym czasie ugotować makaron i  przygotować grzanki. Sklarować masło w rondelku, dodać zioła prowansalskie i przeciśnięty przez praskę czosnek, wymieszać i mieszanką posmarować z obu stron kajzerki pokrojone w plastry. Nagrzać piekarnik do 180 C i tuż przed umieszczeniem krewetek w sosie umieścić grzanki w piekarniku i grillować ok  4 min. 
Wracamy do sosu pomidorowego i dodajemy do niego krewetki układająć je na wierzchu,  gotujemy całość na średnim ogniu przez 1,5 minuty a następnie obracamy krewetki na drugą stronę i gotujemy kolejne 1,5 minuty. Po tym czasie dodajemy do sosu kremówkę, mieszamy i  doprawiamy w razie potrzeby jeszcze solą. Całość gotujemy jeszcze przez jedną minutę a następnie mieszamy sos z makaronem.Danie podajemy od razu, udekorowane obficie świeżą bazylią w towarzystwie ciepłych grzanek  czosnkowych.


wtorek, 14 stycznia 2014

Boeuf bourguignon Julii Child

Julia Child powiedziała "Kiedy wołowina dusi się w piekarniku, świat wydaje się piękniejszy". Nie wiem czy Julia tak jak ja popijała czerwone wino podczas oczekiwania aż wołowina wyjdzie gotowa z piekarnika, ale faktycznie coś w tym jest. Cudowny zapach winnego sosu rozchodzący się po całym mieszkaniu ..mmm... Do potrawki wybieramy chude kawałki wołowiny bez kości, wykrojone z tylnej goleni, łopatki, szpondra czy karkówki. Danie to można przygotować z wyprzedzeniem. Można odważyć się też na stwierdzenie, że danie to wtedy zyskuje na smaku, ponieważ sos i mięso mają czas żeby połączyć się w harmonijną całość. Gdy oglądałam pierwszy raz film "Julie and Juliet", który opowiada historię blogerki i królowej kuchni nie prowadziłam jeszcze bloga a Boeuf bourguignon wydawał mi się bardzo skomplikowanym daniem, nic bardziej mylnego, z przepisem Julii wszystko jest proste. Do dzieła! :)


Boeuf bourguignon Julii Child
(6 porcji)

  • 170 g surowego lub parzonego chudego boczku 
  • oliwa albo olej do smażenia wołowiny i boczku
  • 1,4 kg chudej wołowiny na gulasz, pokrojonej na kawałki o wielkości 5-8 cm 
  • 3 szklanki wyrazistego, młodego czerwonego wina (np. macon, burgund lub mountain red)
  • ok. 2  szklanki bulionu wołowego (ja dałam tylko 1 1/2 )
  • 1 łyżka przecieru pomidorowego
  • 2-3 zmiażdżone ząbki czosnku
  • 0,5 łyżeczki tymianku
  • 1 liść laurowy
  • sól do smaku

cebulki i pieczarki:

  • ok 0,5 kg pieczarek
  • 0,5 łyżeczki oleju
  • ok 9 małych cebulek o średnicy 5-6 cm obranych i przekrojonych na pół 
  • 2,5 łyżki masła
  • woda
  • sól

sos:
  • 3 łyżki miękkiego masła
  • 3 łyżki mąki pszennej
  • ok 0,5 szklanki płynu z gotowanych cebulek
  • ok 2,5 szklanki płynu z duszenia wołowiny
  • sól 
  • pieprz
  • 1 łyżeczka koncentratu i czosnek (opcjonalnie)


Kroimy bekon na paseczki o rozmiarze 25 na 6 mm. Powinno być ok 3/4 szklanki kawałków. Lekko rumienimy je na patelni z odrobiną oleju, aby wytopić tłuszcz. Wytopiony tłuszcz przelewamy na dużą patelnię, w razie potrzeby dodajemy trochę oleju lub oliwy, aby powstała warstwa o grubości niecałych 2 mm. Patelnie stawiamy na umiarkowanie dużym ogniu. Gdy tłuszcz prawie zacznie dymić, rumienimy wołowinę, po kilka kawałków na raz, żeby nie przepełnić patelni. Często obracamy mięso, aby przyrumieniło się równomiernie z każdej strony. Podsmażoną wołowinę przekładamy do naczynia żaroodpornego. Tłuszcz z patelni wylewamy i wypełniamy ją czerwonym winem. Zeskrobujemy wszystkie aromatyczne pozostałości po smażeniu wołowiny i wlewamy do naczynia z mięsem. Dodajemy zrumieniony boczek i tyle bulionu wołowego, ile potrzeba do niemal całkowitego zalania mięsa. Dodajemy  resztę składników: przecier pomidorowy, czosnek, tymianek, listek laurowy i ok 0,5 łyżeczki soli, mieszamy a następnie zagotowujemy całość, przykrywamy i wstawiamy na najniższą półkę do nagrzanego do 160 C piekarnika. Dusimy mięso przez ok 2,5  - 3 h lub dłużej do momentu, aż wołowina będzie miękka. Możemy dusić wołowinę bezpośrednio na ogniu, lub w elektrycznym prodiżu albo garnku.

W czasie gdy nasza wołowina się dusi przygotowujemy cebulki i pieczarki. Julia Child poleca użyć ok. 18-24 maleńkich cebulek o średnicy 2,5 cm. Zaleca obierać je po uprzednim zamoczeniu we wrzątku na kilkanaście sekund, aby łupinka łatwiej odchodziła, a następnie naciąć krzyżyk o głębokości 6 mm w miejscu korzonków, aby cebulki się nie rozwarstwiały. Mnie nie udało się zdobyć maleńkich cebulek i pocieszyłam się tymi o wielkości ok 5-6 cm, Cebulki pokroiłam na pół  przed gotowaniem. Cebulki układamy na dnie garnka, dodajemy 1 łyżkę masła, 0,5 łyżeczki soli i zalewamy je do połowy wodą. Garnek przykrywamy i gotujemy na małym ogniu ok 20 min, do momentu aż cebulki będą miękkie. Odcedzamy delikatnie cebulki, płyn zostawiamy do sosu. 

Pieczarki kroimy w ćwiartki, lub mniejsze kawałki gdy pieczarka jest duża, a trzonki ukośnie. Na patelni rozgrzewamy 0,5 łyżki oleju i 1,5 łyżki masła. Gdy piana z masła zacznie znikać wrzucamy na patelnię pokrojone pieczarki i smażymy ok 3-4 min ciągle mieszając. Lekko zrumienione przekładamy do oddzielnego naczynia i doprawiamy solą. 

Gdy wołowina będzie gotowa odlewamy płyn do rondla. Powinno zebrać się ok 2,5 szklanki płynu. Jeśli odparowało zbyt dużo płynu, dolewamy odrobinę bulionu. Zdejmujemy tłuszcz, gotujemy płyn i doprawiamy go do smaku solą i pieprzem, można też dodać odrobinę koncentratu pomidorowego oraz trochę czosnku. Mieszamy 3 łyżki mąki z 3 łyżkami miękkiego masła na jednolitą masę i dodajemy do niej kilka łyżek płynu po duszeniu wołowiny a następnie dokładnie mieszamy drucianą ubijaczką. Dodajemy miksturę do reszty płynu z duszenia wołowiny, dolewamy płyn z gotowania cebuli a następnie gotujemy nieustannie mieszając, aż sos zgęstnieje.

Dodajemy grzyby i cebulki do mięsa i zalewamy je sosem, przykrywamy i gotujemy 5 min na małym ogniu, aby smaki się połączyły. Podczas gotowania poruszamy garnkiem, delikatnie mieszamy, aby mięso było cały czas w sosie. Danie możemy od razu podawać w naczyniu w którym się dusiło albo przełożyć na gorący półmisek i otoczyć je gotowanymi ziemniakami, makaronem albo ryżem. Można podawać też do niego gorące bagietki, groszek w maśle albo sałatę oraz wino używane do przyrządzenia potrawy. Jeśli potrawy nie podajemy od razu, zdejmujemy pokrywkę z garnka , czekamy aż ostygnie, przykrywamy ją ponownie i wstawiamy do lodówki, żeby podgrzać później .








niedziela, 12 stycznia 2014

Gęś w musujących pomarańczach z pieczonymi ziemniaczkami curry

Przymierzałam się już od jakiegoś czasu do napisania recenzji "Małej paryskiej kuchni" Rachel Khoo i obiecałam sobie, że ją zrobię gdy natrafię na danie które mi podpasuje smakowo i w końcu się udało :).
Uwielbiam Rachel za to jak wygląda, za jej piękne czerwone usta, jej klimatyczną małą paryską kuchnię, ale niestety po kilku przepisach muszę stwierdzić z bólem, że jej brytyjska propozycja paryskiej kuchni nie zawsze mi odpowiada. Jestem raczej spójna i konsekwentna w swoich poglądach, dlatego nawet po kilku nieudanych próbach nie poddałam się w dalszych poszukiwaniach mojego lubionego dania z jej książki. Poza tym Rachel wydawała mi się bardzo podobna osobowościowo; ja też nie mam zbytecznych urządzeń w kuchni i nie gotuję wszystkiego w garnkach z najwyższej jakości stali, choć może i taki też by się znalazł w moich kuchennych przyborach. Uwielbiam tak jak Rachel ser i śmietanę i tak jak ona uważam, że dietetyczne ciasta można wyrzucić za okno. Z utęsknieniem czekałam na przesyłkę książki i od razu zabrałam się do jej studiowania. Wszystkie przepisy są niesamowicie zachęcające, a klimatyczne fotografie i ulubione składniki krzyczą "zrób mnie, zrób teraz". No i zrobiłam sztandarowy quiche lorrane, który Rachel zachwalała nie tylko w swojej książce ale i w programie tv. Narzekała, że wszystkie kupowane są obrzydliwe a ten jej quiche jest wyjątkowo pyszny... Zrobiłam i nie opublikowałam ponieważ mi nie smakował :(, nawet mój ulubiony i honorowy recenzent Teofil który pochłania wszystko co zrobię w wielkiej euforii tym razem powiedział: "no dobry, ale wiesz... jadłem już lepsze rzeczy w twoim wykonaniu..." i coś w tym jest. Prostota przepisów, zdjęcia i składniki zachęcają, ale chyba jednak nie da się wszystkiego zrobić w jednym garnku i w mega przyspieszonym tempie. Cenię sobie prostotę, ale jeśli bierzemy się za francuską kuchnię to należy to robić z większym sercem. Przepis na quiche od początku budził moje wątpliwości... ucierane masło z solą... grudek nie sposób się pozbyć bez podgrzania masła od ucierania... Ja rozpuszczam sól w 2 łyżkach wody, którą dodaje do ciasta, masło porządnie chłodzę i kroję w kostkę a potem rozcieram szybko z mąką palcami, jak ciasto na kruszonkę. Ciasto na quiche zapiekam wcześniej, aby było chrupiące, nigdy nie wylewam masy jajecznej na surowe ciasto posmarowane białkiem, chyba że moim zamiarem jest, żeby ciasto było ewidentnie miękkie. Cały czas jestem jednak pod wpływem czaru Rachel, bo książka jest pięknym albumem, udekorowanym apetycznymi fotografiami oddającymi klimat paryskiego życia autorki. Może być źródłem inspiracji jeśli chodzi o połączenia składników, tutaj nie mam żadnych zastrzeżeń, ale polecam zaufać jednak swojej intuicji jeśli jakaś procedura (np w zastępstwie palnika poleca się  karmelizować cukier w cream brule rozgrzaną do niebieskości łyżką) wydaje Wam się absurdalna to jej nie stosować. Najbardziej użyteczny okazał się rozdział "Fundamenty kuchni francuskiej" i opisane w nim sosy. Jeszcze ich nie wypróbowałam, ale dowiedziałam się o istnieniu sosu berneńskiego, który jest doskonałą alternatywą do baraniny i jagnięciny dla mojej wersji sosu holenderskiego, który to pięknie komponuje się ze szparagami i krewetkami. Dzisiaj będzie moja wersja Canarad a l'Orangina gdzie zamiast kaczki zrobiłam gęś, dodałam trochę mniej kminu i zamiast likieru cointrau w sosie użyłam pomarańczowego Aperolu, który ma delikatnie ziołową nutę. Do gęsi podałam pieczone ziemniaczki według własnego przepisu. Wyszło pysznie więc się nie poddaję i dalej będę próbować przepisy Rachel. 


Gęś w musujących pomarańczach
(3-4 porcje)
  • ok 500 g piersi z gęsi 
  • 100 ml gazowanej pomarańczowej oranżady (może być Fanta)
  • 2 łyżki likieru pomarańczowego Aperol 
  • szczypta soli
  • 1 łyżeczka czerwonego octu winnego
  • 4 pomarańcze podzielone na cząstki i obrane z błonek

marynata do gęsi:



  • sok i skórka z jednej sparzonej pomarańczy
  • 1 łyżka oliwy
  • 1/3 łyżeczki mielonego kminu rzymskiego 
  • 1 łyżeczka soli
pieczone ziemniaczki curry z czosnkiem:
  • 4 duże ziemniaki 
  • 1/2 łyżeczki czerwonej papryki
  • szczypta chili
  • 2 ząbki czosnku
  • 2/3 łyżeczki curry
  • sól 
  • 1 łyżka oleju



Mieszamy skórkę i sok z pomarańczy z oliwą, kminem i solą. Umieszczamy mięso w marynacie, nacieramy je i odstawiamy na jedną dobę. Zaglądamy co jakiś czas do marynaty, żeby przewrócić mięso na drugą stronę i polewać z każdej strony, aby nie wyschło. Rozgrzewamy piekarnik do 170 C. W tym czasie obieramy ziemniaki i kroimy je w talarki o grubości ok 0,5 cm. Dodajemy do ziemniaków przyprawy : curry, słodką paprykę, chili i sól a następnie mieszamy, tak aby zioła dokładnie obtoczyły talarki. Rozkładamy talarki luźno na blachę i posypujemy je czosnkiem pokrojonym w paski. Mięso wyjmujemy z marynaty i przekładamy do brytfanki w której będziemy je piec a następnie polewamy je 2-3 łyżkami marynaty. Brytfankę wstawiamy do nagrzanego piekarnika i nastawiamy go na ok 60 min. Po ok 15 min pieczenia  dodajemy do piekarnika blachę z ziemniakami. Mniej więcej w połowie pieczenia polewamy mięso płynem z dna brytfanny. Polewamy też wtedy ziemniaczki łyżką oleju i łyżką płynu z dna brytfanny z mięsem. 15 minut przed końcem pieczenia wlewamy oranżadę i likier na dużą patelnię postawioną na silnym ogniu i gotujemy, aż płyn zredukuje się o połowę. Dodajemy sól i ocet, a następnie cząstki pomarańczy, zmniejszamy trochę ogień i gotujemy całość jeszcze 5 minut. Gęś podajemy gorącą, polaną sosem i obłożoną cząstkami pomarańczy. Do gęsi podajemy pieczone ziemniaczki z curry lub/oraz prostą sałatkę z rzeżuchy lub rukoli. 






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...